Na dodelijk ongeluk door 18-jarige: emotionele boodschap aan slachtoffer gaat door merg en been

Het relaas van een slimme, warme jonge vrouw grijpt je bij de keel. Ze nam de raad van haar moeder altijd bloedserieus en liet elk glas staan zodra ze na een feestje nog achter het stuur moest kruipen.

Helaas loopt het uit op een drama dat zó te voorkomen was. Juist daarom moeten vooral jonge en beginnende bestuurders dit lezen. We willen laten zien hoe belangrijk dit onderwerp is en hoe vaak het misgaat. De les die hieruit spreekt, raakt ons allemaal.

Hier word je stil van.

Lieve mam,
Ik ben naar dat feestje geweest en ik had je woorden steeds in m’n hoofd: niet drinken als je nog moet rijden. Ik heb me eraan gehouden en de hele avond alleen cola genomen. Ik deed dat omdat ik jouw advies serieus neem en weet dat je me wilt beschermen. Het feest is voorbij en iedereen gaat naar huis.

Toen ik in de auto stapte, voelde ik me gerust omdat ik deed wat jij altijd zegt. Ik startte de motor en precies toen ik de grote weg op reed, zag een andere bestuurder me niet en knalde tegen me aan. Nu lig ik bloedend op het asfalt en hoor ik een agent zeggen: “De veroorzaker reed onder invloed.” Mam, overal om me heen ligt bloed. Het mijne.

Ik probeer niet te gillen of te huilen. Toch hoor ik een hulpverlener fluisteren dat ze me misschien niet kunnen redden.

Mam, ik wil dat je weet dat ik vandaag echt geen slok heb gehad. Overal werden drankjes aangeboden, maar ik bleef nee zeggen. Degene die me aanreed, was vast ook op dat feest. Hij heeft gedronken en is daarna gaan rijden, terwijl ik nuchter was.

En nu ben ik degene die het misschien niet haalt.

Hoe kunnen mensen zó onbezonnen zijn? Snappen ze niet dat je zo iemand kunt doden? Het voelt alsof er tientallen messen in me steken. En die jongen die dit veroorzaakte, staat daar gewoon. Het is zo oneerlijk: ik lig hier te sterven, en hij kijkt toe.

Vertel mijn broertje dat hij niet hoeft te huilen. Zeg papa dat hij sterk moet zijn. En als ik er straks niet meer ben, wil ik graag dat er ‘papa’s meisje’ op mijn steen komt te staan.

Iemand moet die jongen duidelijk maken dat je niet rijdt met drank op. Ik had nog kunnen leven. Iemand had hem dat moeten leren. Als ouders hun kinderen van jongs af aan meegeven dat alcohol en autorijden nooit samengaan, was dit misschien niet gebeurd.

Mijn ademhaling wordt zwaarder… Mam, voordat ik je echt moet loslaten, wil ik dat je weet dat ik bang ben. Dit zijn mijn laatste momenten en ik ben er niet klaar voor. Ik wou dat ik je nu kon vasthouden. Je was er altijd voor me. Alsjeblieft, huil niet als ik wegga.

En mam, als ik altijd naar je geluisterd heb, waarom moet ik dan toch gaan?

Deel dit alsjeblieft. Laat het een duidelijke wake-upcall zijn voor iedereen die denkt dat een paar drankjes en toch rijden wel kan. Zo zet je levens op het spel.

Scroll naar boven