Terug naar de schoolbanken: 50-plussers herkennen meteen wat hier misging in de klas

De evolutie van het dagelijks leven

Weet je nog hoe het dagelijks leven was voordat al die moderne snufjes hun intrede deden? Voor veel vijftigplussers voelt het als een compleet andere tijd. Hoe we nu met elkaar kletsen via internet en smartphones, lijkt totaal niet op vroeger. Reizen is zo eenvoudig geworden dat je in no time aan de andere kant van de wereld staat. Ook hoe we denken over gezondheid, diversiteit en duurzaamheid is flink opgeschoven. Vergeleken met toen is het een enorme omslag.

Toen klaslokalen nog vol stonden met ouderwetse schoolbankjes, had vrijwel elke leerling een klein attribuut op zijn of haar tafel. Daarmee hield je je schrijfgerei bij de hand. Het hoorde gewoon bij de schooldag: notities krabbelen, opdrachten maken. Nu kom je het amper nog tegen, maar het verwijst naar een tijd waarin met de hand schrijven en werken met inkt heel normaal was in het onderwijs.

School: een duik in het verleden

Vroeger, vooral in de 19e en de vroege 20e eeuw, zaten in veel schoolbankjes inktpotjes ingebouwd. In klaslokalen overal ter wereld was dat de normaalste zaak. Een paar weetjes over die gewoonte:

Inktwellen: Die potjes, vaak ‘inktwellen’ genoemd, waren doorgaans van glas, keramiek of metaal en pasten precies in de uitsparing van het bankje.

Kalligrafie: Door met inkt te werken schreven leerlingen met de hand en oefenden ze hun schrift; vulpennen waren het standaardgereedschap.

Inktvlekken: Het ging niet altijd vlekkeloos—kleding en schriften zaten geregeld onder de spetters, wat voor gedoe zorgde.

Historisch symbool: Tegenwoordig staan inktpotjes symbool voor het klassieke klaslokaal en voor het belang van schrijven vóór de digitale revolutie.

Scroll naar boven