Het leven krijgt kleur door verschillen
Hoe je het ook wendt of keert: je wint er alleen maar bij als je elkaars eigenheid omarmt. Stel je voor dat iedereen hetzelfde eruitzag en precies hetzelfde deed — daar wordt toch niemand blij van? Gelukkig groeit het besef dat anders zijn niets met minder te maken heeft. In steeds meer hoeken van de samenleving zie je stappen richting echte inclusie. Het tempo verschilt per plek, maar de koers is helder: talent laat zich niet vastpinnen op een label.
Een valse start: het voorstel om haar apart te zetten
Neem Kennedy Garcia uit Colorado Springs, Colorado. Zij kwam ter wereld met het syndroom van Down. Zoals Metro schreef, schilderden artsen direct na haar geboorte een somber beeld. Ze vertelden haar moeder Renee dat Kennedy waarschijnlijk een lage kwaliteit van leven zou hebben en mogelijk als volwassene nog luiers nodig had. Hun “beste” idee? Haar in een speciale instelling laten wonen.
Een moeder die geen stap terug doet
Renee weigerde dat advies resoluut. Ze zette de artsen figuurlijk de deur uit en koos zonder twijfel voor haar kind. Opgeven stond niet op haar lijstje. Jaren later blijkt hoe terecht dat was: Kennedy heeft alle verwachtingen niet alleen overtroffen, maar compleet ontwricht.
Van de dansvloer naar de catwalk
Intussen deed Kennedy mee aan danswedstrijden door de hele staat. En daar bleef het niet bij: ze werkt als model voor grote merken in de VS. Zo poseerde ze voor American Girl en Justice Clothing, en ze wordt vertegenwoordigd door KMR Diversity en Dream Talent Management. Ze vliegt geregeld naar Hollywood en New York voor audities en opdrachten. Buiten haar werk om brengt ze graag tijd door met haar vriend Matthew, die ook het syndroom van Down heeft.
Nóg een strijd die ze won
Alsof dat allemaal al niet indrukwekkend genoeg was, kreeg Kennedy ook te maken met leukemie. Met een flinke portie veerkracht en lef kwam ze door die zware periode heen. Vandaag kan ze zichzelf overlever noemen.
Hoop op precies het juiste moment
Renee vertelde aan Metro hoe zwaar die eerste nacht na de bevalling voelde. Ze hoorde alleen maar rampscenario’s van artsen en verpleegkundigen en kon geen toekomstbeeld schetsen voor haar dochter. De ommekeer kwam de avond erna, toen een warme, open verpleegkundige zei dat Kennedy prachtig was — en dat haar eigen dochter ook Down had. “Kan ze lopen?” vroeg Renee wanhopig. De verpleegkundige glimlachte: haar dochter was zestien en liep natuurlijk gewoon rond. Dat korte gesprek plantte een zaadje van hoop.
Vooroordelen doorgeprikt
Achteraf blijft het Renee verbazen hoe beperkt de kennis van de betrokken professionals was — en dat nog maar vijftien jaar geleden. Ze voelt pijn om de tijd die ze kwijt was aan rouwen om zogenaamd onhaalbare ‘mijlpalen’, zoals het passen van een jurk voor een schoolfeest. Inmiddels weet ze beter: Kennedy vinkt die hoogtepunten stuk voor stuk af, op haar eigen, krachtige manier.
Inspireren op school en op socials
Renee en Kennedy zetten zich nu samen in om kinderen en jongeren te informeren. Ze bezoeken scholen om uit te leggen wat het syndroom van Down is en hoe je iemand met deze aandoening kunt steunen. Ondertussen bouwt Kennedy een snelgroeiende community op sociale media; op Instagram volgen bijna 70.000 mensen haar avonturen en prestaties. Ze deelt daar niet alleen modellenwerk en dans, maar ook eerlijke, alledaagse momenten die laten zien hoe extra glans in het gewone past.
Trots, liefde en vooruitkijken
“We zijn zó trots op haar,” zegt Renee. “Kennedy is een fantastisch mens en we voelen ons gezegend dat we haar in ons leven hebben.” Haar verhaal gaat niet over grenzen die je maar moet slikken, maar over grenzen die je mag verleggen. Wat begon met het advies om haar apart te zetten, groeide uit tot een leven vol dans, mode, vriendschap en weerbaarheid. Bovenal: een jonge vrouw die zich niet laat vastzetten door andermans verwachtingen.