Voor Caroline (65) is het geen wereldramp, maar wel iets dat haar elke dag weer irriteert. Zodra haar man een prijs hoort, begint hetzelfde riedeltje: niet in euro’s denken, maar direct terugrekenen naar guldens. “Dan sta je bij de supermarkt en hoor ik hem brommen: dat is bijna vijftien gulden. Je snapt, ik word daar knettergek van.”
Net alsof de euro nooit is ingevoerd
Als je Caroline hoort, zit haar man vast in een tijd die we al ruim twintig jaar achter ons hebben gelaten. “We betalen sinds 2002 met de euro. Dat duurt langer dan sommige huwelijken. En toch doet hij alsof die munt morgen weer verdwijnt.”
Een koffie op het terras, een nieuwe jas, een rekening van de garage—alles gaat door de guldenrekenmachine. “Het maakt niet uit wat het is, hij kan het gewoon niet laten. En altijd met die verongelijkte blik, alsof hij persoonlijk wordt afgezet.”
Vroeger was het zogenaamd altijd goedkoper
Volgens Caroline heeft dat terugrekenen maar één doel: mopperen. “In guldens klinkt alles meteen overdreven duur, en dat weet hij ook. Acht euro voelt nog wel oké. Maar zeg je ‘bijna achttien gulden’, dan begint het zuchten.”
Het begint haar steeds meer te irriteren. “We gaan samen een weekendje weg en in plaats van genieten hoor ik bedragen uit de jaren negentig langskomen.”
Praten helpt niet
Caroline heeft het geprobeerd uit te leggen. Dat het nergens op slaat. Dat lonen ook zijn gestegen. Dat de wereld veranderd is. “Maar hij wil het niet horen. Dan komt hij weer met: vroeger had je voor tien gulden een kar vol. Dat is gewoon niet waar, maar in zijn hoofd zit het vast.”
Voor haar is het geen geldprobleem, maar een gewoonte in zijn hoofd. “Nostalgie in de vermomming van verontwaardiging.”

Kleine ergernis, toch uitputtend
Ze benadrukt dat dit niet iets is om om uit elkaar te gaan. “Maar het vreet energie. Je kunt niet normaal over geld praten zonder dat die gulden weer opduikt.”
Soms kan ze er nog om lachen, maar steeds minder vaak. “Ik heb gezegd: als hij blijft terugrekenen, ga ik alles omzetten naar ‘arbeidstijd van toen’. Eens kijken hoe leuk hij dat vindt.”
Tijd om het los te laten
Volgens Caroline is het echt tijd om de gulden te laten rusten. “Die bestaat niet meer. Hij komt niet terug. En eerlijk: ik wil gewoon een koffie drinken zonder een mini-college economie.”
Ze zucht en rondt af: “Ik wil geen gulden meer horen. Ik wil gewoon weten of we het leuk hebben, niet of het in 1987 goedkoper was.”
