Veel mensen denken dat Alzheimer alleen iets voor ouderen is, maar dat is onjuist. Ook mensen van middelbare leeftijd kunnen ermee te maken krijgen, zelfs al rond hun veertigste of vijftigste. Rebecca Luna is daar, helaas, een pijnlijk voorbeeld van.
Tot vorig jaar leidde de 48-jarige Rebecca een vol en energiek leven. Alles sloeg om toen ze de diagnose Alzheimer kreeg. Het gaat niet alleen om geheugenverlies; dingen die je dagelijks doet worden stap voor stap lastiger.
Op TikTok en in een eigen geschreven brief deelt Rebecca eerlijk hoe het met haar gaat. Ze houdt vast aan een positieve blik, al weet ze dat de ziekte haar wereld stukje bij beetje kleiner zal maken.
In die brief, die ook op haar GoFundMe te lezen is, legt ze uit dat ze kampt met een zeldzame, vroeg beginnende vorm van Alzheimer die onvermijdelijk eindig is. Meestal leven mensen met deze vorm gemiddeld zo’n acht jaar.
Ze wil zolang het kan blijven werken en zelfstandig blijven, maar ze weet dat dat op termijn niet haalbaar is. Er komt een moment dat haar werk stopt, alleen wonen niet meer lukt en ze hulp nodig heeft voor haar dagelijkse zorg.
De eerste tekenen
Ze weet nog precies het moment waarop ze voelde dat er iets niet klopte. Achteraf gezien was dat het startpunt van haar ziekteproces.
Achter haar computer raakte ze opeens volledig de draad kwijt. Het was alsof haar hoofd gewist was; niets kwam nog boven. Een klusje dat normaal appeltje-eitje is, werd in één klap onuitvoerbaar.
Vanaf toen stapelden de vergeetmomenten zich op. Eén voorval is haar nog haarscherp: ze zette een ei op, liep daarna het huis uit en wandelde richting het centrum. Pas daar drong het door dat het gas nog brandde.
Terug thuis trof ze een huis vol rook aan. Het scheelde weinig of het was veel slechter afgelopen.
Zo gaat ze ermee om
Volgens Rebecca is acceptatie het sleutelwoord als je met iemand met Alzheimer omgaat.
Haar omgeving corrigeert haar niet wanneer iets wegvalt, maar helpt haar op een zachte, steunende manier herinneren. Dat geeft haar rust, vertrouwen en begrip.
Wat voor haar het meest telt, zijn de kleine dingen: een knuffel, of gewoon laten weten dat je om iemand geeft. Dat betekent voor haar de wereld.