Statushouder weigert studio van 24 m² en blijft in azc zitten, om deze reden!

Duizenden woningzoekenden in Nederland zouden er een moord voor doen: een eigen studio. Toch weigerde een statushouder uit Nigeria een woning van 24 vierkante meter in Tilburg, omdat hij die te klein vond. Hij bleef liever in het asielzoekerscentrum wonen. Het COA stapte daarop naar de rechter, en die gaf de man er flink van langs.

Eerst getekend, daarna geweigerd

Een statushouder is iemand die als vluchteling is erkend en in Nederland mag blijven. Zodra iemand die status heeft, zoekt het COA samen met de gemeente een woning, zodat er in het azc weer plek komt voor nieuwe asielzoekers. Voor deze man werd een studio van 24 vierkante meter in Tilburg gevonden.

Dat had geen verrassing mogen zijn. In september vorig jaar kreeg de man een brief waarin stond dat hij een aangeboden woning niet mag weigeren. Hij zette daar zijn handtekening onder. In het gesprek dat daarop volgde, gaf hij bovendien aan geen bijzondere woonwensen te hebben.

Toch zei hij nee tegen de studio. Te klein, vond hij. En dus bleef hij in het azc.

Ineens PTSS en claustrofobie

Pas nadat hij de woning had geweigerd, kwam de man met een verklaring. Hij zei te lijden aan PTSS en claustrofobie, en eiste een woning met een aparte slaapkamer.

De voorzieningenrechter nam die claim serieus en bekeek zijn medisch dossier. Daarin stond echter niets over claustrofobie. Volgens de rechter kwam de man pas met die klacht op de proppen nadat hij de woning al had afgewezen. De rechter oordeelde dat hij die klacht zelf had bedacht.

Drie dagen om te vertrekken

Het COA kreeg gelijk. De man moet het azc binnen drie dagen verlaten. Daarnaast moet hij 2.254 euro aan proceskosten betalen. Volgens de rechter heeft hij dat helemaal aan zichzelf te danken: de situatie is “aan zijn eigen opstelling te wijten”.

Of de man in beroep gaat of waar hij na zijn vertrek uit het azc gaat wonen, is niet bekend.

Frustratie bij woningzoekenden

De zaak raakt een gevoelige snaar. Nederland kampt met een groot woningtekort. Jongeren, starters en gezinnen wachten vaak jaren op een betaalbare woning, en voor een studio als deze melden zich doorgaans grote aantallen gegadigden. Statushouders krijgen voorrang bij de toewijzing van een woning, juist om de azc’s te ontlasten.

Dat iemand die voorrang krijgt een woning weigert die voor veel anderen een droom zou zijn, zorgt bij veel mensen voor onbegrip. Tegelijk laat deze uitspraak zien dat er grenzen zijn: wie een passende woning zonder goede reden afwijst, kan niet rekenen op begrip van de rechter.

Bron: uitspraak voorzieningenrechter, via De Dagelijkse Standaard en Showblad.

Scroll naar boven