Estelle Cruijff heeft een verdrietige periode achter de rug. De 48-jarige mediapersoonlijkheid verloor drie jaar geleden haar vader Henny Cruijff.
Maar wat het verlies extra pijnlijk maakt, is dat vader en dochter jarenlang nauwelijks contact met elkaar hadden.
Pas kort voordat Henny overleed, vonden ze elkaar weer terug.
In een openhartig gesprek met weekblad Story vertelt Estelle hoeveel impact die periode op haar heeft gehad.
En vooral welke belangrijke les ze uit het verlies van haar vader heeft geleerd.
Jarenlang geen contact
De relatie tussen Estelle en haar vader Henny was lange tijd ingewikkeld.
Vader en dochter hadden jarenlang geen contact met elkaar.
Dat zorgde ervoor dat ze veel belangrijke momenten in elkaars leven misten.
Waarom de verhouding precies zo moeilijk was, is een persoonlijke familiegeschiedenis waarover Estelle op verschillende momenten heeft verteld.
Eerder sprak ze onder meer over de kritische houding van haar vader.
Als kind had ze daardoor regelmatig het gevoel dat ze niet goed genoeg was.
Die ervaringen hebben volgens haar lang invloed gehad op haar zelfvertrouwen.
Toch kwam er een hereniging
Ondanks de moeilijke voorgeschiedenis kwam er uiteindelijk weer contact tussen Estelle en haar vader.
Dat gebeurde in de laatste fase van zijn leven.
Voor Estelle was het bijzonder dat ze elkaar nog konden terugvinden.
Maar tegelijkertijd realiseerde ze zich hoeveel tijd er verloren was gegaan.
Jaren waarin ze elkaar niet spraken, konden niet meer worden ingehaald.
Dat besef doet haar nog altijd verdriet.
Vader Henny overleed aan dementie
Henny Cruijff, de broer van de legendarische Johan Cruijff, overleed drie jaar geleden aan de gevolgen van dementie.
De ziekte had een grote invloed op zijn leven.
Voor Estelle betekende zijn overlijden dat er definitief een einde kwam aan de mogelijkheid om samen nieuwe herinneringen te maken.
Ze had haar vader gelukkig nog teruggevonden.
Maar de jaren waarin ze geen contact hadden, blijven voor haar een pijnlijke herinnering.
In Story vertelt ze dat ze achteraf anders naar hun verhouding kijkt.
Sommige dingen hadden volgens haar misschien anders gekund.
‘Het voelt als een amputatie’
Estelle gebruikt een aangrijpende vergelijking om te beschrijven hoe het voelt om een ouder te verliezen.
Volgens haar kan dat aanvoelen als een amputatie.
Iemand die altijd onderdeel is geweest van je leven, is er plotseling niet meer.
Ook wanneer de relatie ingewikkeld is geweest, kan het verdriet groot zijn.
Misschien juist omdat er dingen zijn die nooit helemaal zijn uitgesproken.
Estelle kijkt daarom met gemengde gevoelens terug.
Ze is dankbaar dat er nog een hereniging kwam, maar vindt het moeilijk dat ze zoveel tijd samen hebben gemist.
Een belangrijke levensles
Het verlies heeft Estelle anders naar het leven laten kijken.
Ze beseft tegenwoordig sterker hoe kort en onvoorspelbaar het leven kan zijn.
Daarom wil ze gevoelens niet langer onnodig voor zichzelf houden.
Ze probeert sneller uit te spreken wat iemand voor haar betekent.
En vooral vaker te zeggen dat ze van iemand houdt.
Volgens Estelle is het belangrijk om niet te wachten tot het misschien te laat is.
Een ruzie of verwijdering kan immers jarenlang blijven bestaan.
En soms komt het moment waarop een verzoening niet meer mogelijk is.
Haar kinderen betekenen alles voor haar
Sinds het overlijden van haar vader hecht Estelle nog meer waarde aan haar eigen gezin.
Ze heeft twee kinderen, Joëlle en Maxim, uit haar huwelijk met Ruud Gullit.
Hoewel haar kinderen inmiddels volwassen zijn en niet meer thuis wonen, ziet ze hen nog regelmatig.
Estelle vertelt dat ze het heerlijk vindt om voor hen te zorgen.
Ze zorgt ervoor dat er altijd eten in huis is en dat ze kunnen blijven slapen wanneer ze dat willen.
Haar huis blijft daardoor een plek waar haar kinderen altijd welkom zijn.
Ook zorgen om haar moeder
Naast haar kinderen is ook haar moeder Jadranka bijzonder belangrijk voor Estelle.
Jadranka is inmiddels 71 jaar.
Estelle merkt dat haar moeder ouder wordt en denkt daardoor vaker na over de tijd die ze nog samen kunnen doorbrengen.
Dat maakt haar bewuster van de keuzes die ze dagelijks maakt.
Waar ze vroeger misschien vaker een feestje bezocht, kiest ze nu liever voor tijd met haar familie.
Een lunch met vrienden of een gezellig uitje met haar moeder vindt ze tegenwoordig minstens zo waardevol.
Een ander leven dan vroeger
Estelle Cruijff stond jarenlang volop in de belangstelling.
Ze werd bekend door haar huwelijk met Ruud Gullit en verscheen regelmatig in de media.
Ook haar familieband met Johan Cruijff zorgde voor publieke aandacht.
Maar achter dat bekende gezicht schuilt iemand die, net als ieder ander, te maken krijgt met verdriet, familieproblemen en verlies.
De afgelopen jaren hebben haar geleerd dat succes en bekendheid uiteindelijk minder belangrijk zijn dan de mensen van wie je houdt.
Die gedachte lijkt steeds meer invloed te hebben op de manier waarop ze haar leven inricht.
Spijt over verloren tijd
Wat Estelle vooral bezighoudt, is het besef dat ze de jaren zonder haar vader nooit meer terugkrijgt.
Ze kan niet veranderen wat er vroeger is gebeurd.
Wel kan ze bepalen hoe ze vanaf nu met haar dierbaren omgaat.
Daarom wil ze vaker het gesprek aangaan en haar gevoelens uitspreken.
Ze hoopt daarmee te voorkomen dat belangrijke woorden onuitgesproken blijven.
Voor veel mensen zal dat herkenbaar zijn.
Familierelaties zijn niet altijd eenvoudig en soms kunnen conflicten jarenlang voortduren.
Maar het verhaal van Estelle laat zien hoeveel betekenis een hereniging kan hebben.
Zelfs wanneer die pas laat komt.
Een boodschap die veel mensen raakt
Drie jaar na het overlijden van haar vader is het verdriet voor Estelle nog altijd voelbaar.
Ze mist hem en denkt terug aan de jaren waarin ze geen contact hadden.
Maar ze probeert de ervaringen ook om te zetten in iets positiefs.
Meer tijd maken voor haar kinderen.
Meer aandacht geven aan haar moeder.
En vaker zeggen wat de mensen om haar heen voor haar betekenen.
Haar belangrijkste les is eenvoudig, maar aangrijpend: wacht niet te lang met zeggen dat je van iemand houdt.
Want niemand weet hoeveel tijd er nog over is.
Onze gedachten gaan uit naar Estelle en iedereen die een dierbare moet missen.
Herken jij haar verhaal? Heb jij ooit spijt gehad van woorden die je niet meer tegen iemand kon zeggen?