Als je in de jaren tachtig of negentig bent opgegroeid, ken je vast dat ene snoepje uit de winkel of van de kermis. Het kwam in miniflesjes van plastic en daar zat knalgekleurd, scherp zuur poeder in. Kinderen vonden het geweldig: dopje losdraaien en een snufje in je mond laten glijden. Binnen een seconde trok die zuurboost door je heen en trok je gezicht vanzelf in een rare plooi.
Zuur snoep uit die tijd
Het was ultrafijn poeder met een flinke zure kick. Je had het in allerlei kleuren, zoals rood, geel en groen, en elke tint stond voor een eigen fruitsmaak. Juist dat spel tussen zoet en overdreven zuur maakte het spannend om te eten.
De verpakking stal eigenlijk de show. Het poeder zat in kleine plastic flesjes die verdacht veel leken op piepkleine frisdrankflesjes. Daardoor was het extra leuk: je kon het steeds weer openmaken en een nieuw minishot nemen.
Een favoriet tussendoortje
Je vond die flesjes met zuur poeder overal: in snoepzaken, bij de kiosk en op de markt. Voor een paar muntjes kocht je er eentje en daar kon je dan de rest van de middag mee vooruit. Sommigen deelden het met vrienden, anderen deden wedstrijdjes wie de zuurste lading aankon.
Het hoorde helemaal bij de snoepcultuur van toen. Net als kauwgomballen, lolly’s en drop had vrijwel ieder kind het weleens geproefd.

De reactie op dat knetterzure poeder
Het leukste eraan was wat het met je deed. Raakte het poeder je tong, dan sloeg die zure smaak onmiddellijk toe. Kinderen knepen hun ogen dicht of trokken automatisch van die gekke bekken.
Die over-the-top smaak maakte het juist zo geliefd. Het werd een spelletje: hoeveel van dat spul kon je nemen zonder te grijnzen of een vreemd gezicht te trekken?
Terugverlangen naar snoep van toen
Er is nu nog plenty zuur snoep te koop, maar die miniflesjes met poeder roepen bij veel mensen nog steeds warme herinneringen op. Simpel spul, uit een tijd dat je met een paar cent al iets lekkers scoorde.
Het brengt je zo terug naar de snoepwinkel op de hoek, je zakgeld stukmaken aan lekkers en samen delen met vrienden. Juist zulke kleine dingen blijven vaak het meest hangen.
