Kille uithaal van Youness Ouaali naar Caroline van der Plas
Terwijl de meeste mensen na een overlijden automatisch hun medeleven betuigen, kiest Youness Ouaali voor de vrieskoude route. Na het nieuws dat de moeder van Caroline van der Plas is overleden, liet hij zich op sociale media op een manier gelden die je gerust meedogenloos kunt noemen. Geen troost, geen “sterkte”, maar een sneer waar je handen van gaan jeuken.
Geen greintje mededogen
Ouaali maakte duidelijk dat hij nul sympathie voelt voor de BBB-voorvrouw. Sterker nog: hij wenste haar nadrukkelijk zo veel mogelijk verdriet en pijn toe. Je leest het goed—niet alleen afstandelijkheid, maar expliciet hopen dat haar rouw hard aankomt. De boodschap was zo bot geformuleerd dat je bijna zou denken dat hij er een zekere voldoening uit haalt.
Zijn motivatie: politiek vijandbeeld
Waarom zo fel? In zijn ogen behoren Caroline van der Plas en Geert Wilders tot de voornaamste Nederlandse supporters van wat hij het zionistische regime in Israël noemt. Vanuit dat frame vindt hij dat ze “het wel kan krijgen”, en dus geen greintje compassie verdient. Met andere woorden: omdat hij haar politieke positie verafschuwt, is elk menselijk medeleven voor hem van tafel geveegd.
Timing die extra hard binnenkomt
Wat deze uithaal nog pijnlijker maakt, is het moment. Rouw is rauw; de eerste dagen en weken zijn hoe dan ook zwaar. Juist dan zó’n opmerking plaatsen, voelt bijna als natrappen. De toon was niet alleen kil, maar ook opschepperig, alsof hij wilde laten zien hoe weinig hij geeft om haar verlies. Je hoeft het niet met iemand eens te zijn om te begrijpen dat dit er bij velen niet in gaat.
Een omstreden figuur met reputatie
Youness Ouaali is bovendien geen onbekende naam in het rijtje “omstrede figuren”. Hij is eerder veroordeeld en weet al langer hoe hij met provocaties aandacht trekt. In dat opzicht past deze zet precies in zijn patroon: zoveel mogelijk schoppen tegen wat hij ziet als het establishment, en daar nadrukkelijk geen enkele grens van fatsoen bij erkennen. Het levert hem clicks en boze reacties op—precies het soort brandstof waar hij op draait.
Polarisatie als doel op zich
Wat opvalt, is dat er nauwelijks nog verschil lijkt te bestaan tussen iemand stevig bekritiseren om hun politieke standpunten en het doelbewust raken in hun persoonlijke leven. Ouaali gooit alles op één hoop: wie hij associeert met Israëlisch beleid, is in zijn beleving geen mens met rouw meer, maar slechts “de tegenstander”. Dat is het soort zwart-witdenken dat elke nuance wegwast en elk gesprek onmogelijk maakt.
Onenigheid is geen vrijbrief voor wreedheid
Je mag de BBB en Caroline van der Plas inhoudelijk zo hard beoordelen als je wilt—dat hoort bij het politieke spel. Maar plezier halen uit iemands verlies of iemand extra pijn toewensen, is iets anders. Het verraadt eerder wat over de afzender dan over het mikpunt. Als je politieke afkeer zo sterk is dat je niet eens een basis van menselijkheid kunt opbrengen, is de grens wel heel ver overschreden.
Waar het echt om zou moeten draaien
Discussieer fel, bots op inhoud, trek desnoods alle registers open in debat—prima. Maar rouw is geen munitie. De opstelling van Ouaali laat zien hoe snel het online klimaat verhardt wanneer ideologie zó belangrijk wordt dat iemand andermans verdriet slechts ziet als een kans om te sneren. En laten we eerlijk zijn: daar wint uiteindelijk niemand iets mee, behalve misschien een paar extra views. Het verlies van een ouder zet je wereld op zijn kop; zelfs als je het nooit met Caroline eens zult worden, kun je dat erkennen. Empathie kost niets, maar betekent alles—zeker op momenten als deze.